Het leven van een meester

Er was eens een meester. Hij heette Bert. Hij werkte samen met meester Ert. Ze hadden een heel zwaar leven. Dat kwam door hun klas. Je vraagt je af hoe natuurlijk. De kinderen vonden hun meesters niet zo aardig en deden daarom altijd flauw. Bijvoorbeeld op die ene dag, De meester zegt: Jantje  en pietje hebben een appel gevonden. Hij deelt hem door midden. Dan zegt iemand uit de klas: maar meester als je een appel vind mag je hem dan wel zomaar houden? De meester zucht. Goed hij heeft de appel gekocht. Hij deelt hem door midden. Maar meester zegt een van zijn leerlingen heeft hij de appel wel gewassen? Ja dat hebt u ons zelf  geleerd anders  kan er nog gif op zitten.  Oké hij heeft hem gewassen. Hij snijdt hem  met een zakmes door midden. Maar meester dat is toch  heel gevaarlijk straks snijd hij nog in zijn vinger.  goed goed zijn  moeder snijdt hem doormidden. Hoeveel is dan een deel. Eh meester de bel gaat. Oh ja, nou ga maar. Yes! Weer geen breuken geleerd. Zo ging het elke dag de meesters waren het zat en gingen een plan bedenken. ze zaten samen thuis  bij meester  Bert  te  eten.